آدما مثل عطر باشن 

دو خصیصه برای یه عطر تعریف کنیم 

عطرش که خوشبو باشه یا نباشه 

و میزان عصاره اش که هر چی بیشتر باشه ماندگاری و پخش شوندگی اش بیشتر میشه 

بعد اون موقع 

اگر خوشبو نباشه یا اونقدر عصاره اش رو پخش نکنه 

که به بینیم برسه 

چطور چشممو بگیره 

خوشبو و پخش شونده ، اون جالبه  

من قلب آدم های شریف رو دوست می دارم 

وجود ندارم 

که بخوام برم بهشت یا جهنم 

یا اتفاقی اذیتم کنه 

عطری رو بو کردم 

که بعدش بهشت بود و بهتر از بهشت 

یادم نمیاد چی شدم 

آدم زنده و بیدار کم نیست ؟

می دونی

من حتی خودمم نمی دونم چه اتفاق بهتری قراره بعد از الان بیفته برام 

روزگارت بوی قشنگتو میده

فقط می دونم هر چی میشه بهتر میشه ، هی بهتر از بهتر ، روشن تر از روشن ، دلپذیرتر از دلپذیرتر

وقتی تو هستی من چی رو می خوام جز تو 

وقتی تو نیستی من چی رو بخوام جز تو

و جالب اینه که دقیقا نمی دونم آخرین حس خوبی که ازت گرفتم کی بود 

می دونی از همه طرف بهم می تابی 

یه عالمه منظره قشنگ برام داری 

عزیز دلم 

از این به بعد می خوام تو باشم 

دیگه نمی خوام خودم باشم 

چه ساده بودم و چه بد اشتباه فکر می کردم 

که می خواستم خودم باشم ، من که چیزی نبودم 

من توام ، تو منی ، من نبودم که ، منی در کار نبود ، من فکر می کردم منم ، اما من توام ، تو منی 

ما همیم ، یکی هستیم و بودیم و من جدا شده فکر می کردم دو تاییم و شاید من جدا بودم 

هر چی گذشت 

عزیز دلم می خوام طوری تو بشم که دیگه یادم نیاد اون من قدیم رو 

این فرصت رو بهم میدی ؟

دیدی چه کیفی میده یه چیزیو ( که بهش علاقه داری ) به سادگی نمی فهمی

باید هی بررسی اش کنی تا بفهمیش 

دیدی چقدر مزه میده ؟ 

مثل انگشت زدن به ته ظرف هایی می مونه که توش یه چیز خوش مزه است 

اول قلبتو می دزدم برای خودم 

بعد بقیه اش

همه مجسمه ها رو وقتی از جلو نگاه می کنی 

عیب هاشون بیرون میاد 

ازت ممنونم 

حواسم رو به صورتی 100 درصدی از خودم پرت کردی

دیگه من من نیستم 

وقتی من بودم خیلی سخت بود 

همش تو بودن خیلی راحت تره 

من چیزهای جالب عجیبی رو درک کردم 

که بسیار دلپذیر هستند 

و مبدا و مقصدشون متغیره 

هم مبدا و هم مقصد

عجیب و دلپذیرن

شخصیت ها کاملا جدا از صورت هان 

همونطور که حرف ها کاملا جدا از صداهان 

اصالتا 

اما شخصیت ها صورت ها رو دلنشین می کنن یا زننده 

همونطور که قلب ها و لحن ها و نیت ها و ... صداها رو 

حدس می زنم محمد صورتش معمولی بود 

اما اگر ببینمش تو دل برو تر از اون تو تمام زندگیم پیدا نکنم 

میدونم چه قدر عسل بوده ، بوش چه قدر قشنگ بوده 

چه خوب بوده ، دل رو چه شاد می کرده 

بیش از نیاز حرف نمیزنه 

تا عیب هاش پوشیده بمونه

حرمت هاش رو حفظ می کنه

وقتی که جدال نمی کنه 

سر موقع مثل شمشیر برنده ای از زیرکی اش بهره می بره تا تیرهاش رو بزنه به هدف هاش

یک بار و درست عمل می کنه بدون سوء تدبیر

اون دقیقا براش روشنه چی می خواد ، چیو دوست داره ، میخواد چی کار کنه 

اون زحمت کشید ، زحمت کشید ، زحمت کشید 

بهشت همین بغل بود 

درشو باز نکردی؟

تو قویترین بادی هستی که دیدم 

و دلپذیرترینشون 

بردیم 

اگر چیزی رو دوست نداشته باشم نمی گم دوست دارم

وقتی می گم نماز اول وقتو دوست دارم واقعا دوست دارم ، چون تازه می شم عین سر صبح 

انگار مرکز قدرتمند خودم میشم 

25 سال نفهمیدم چه روشنایی قشنگیه و دوست نداشتم نماز رو ، حالا که 25 سالمه و فهمیدم چه بلندی قشنگیه می گم دوستش دارم 

چون دوستش دارم ، واقعا دوستش دارم 

ساده بودم ، حالا بالای این بلندی می بینم کی بیشتر دوستم داره 

همونطور که دوست دارم تمام صورت ها هایی که دوست دارم رو 

و همه آدمای خوبم رو 

و خدام ، که هیچی براش ندارم 

ناراحت نباش 

اگر تو سرزمین تو بارون بباره 

اینجا سیل میاد

تو قشنگترین آب و هوایی هستی که دیدم 

معرکه 

قشنگترین مجموعه ابرها 

تو همه سرزمین هایی که دیدم 

گذشته و آینده ام 

نداشته ها و داشته هام تو همه جهات 

فدات ، فدات